อธิบายหนังสือซาดุลมะอาด ของอิบนุก็อยยิม (ฉบับที่ตรวจสอบ(ตะหฺกี๊ก)โดย ชัยคฺชุอัยบฺ อัลอัรนะอูฏ) โดย เชคริฎอ อะหมัด สมะดี
แบบฉบับของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ในการละหมาด
-- การขอดุอาอฺ, ช่วงเวลาที่ท่านนบีขอดุอาอฺในละหมาดมี 7 ช่วง, กุนูตในวิตร, ส่งเสริมให้ดุอาอฺในช่วงสุญูด, การขอดุอาอ หลังละหมาดไม่มีแบบฉบับ, ขณะละหมาดใกล้ชิดอัลลอฮฺมากกว่าหลังละหมาด เป็นสภาพที่สมควรขอดุอาอฺ, อนุญาตให้ซิเกรและขอดุอาอฺในเวลาทั่วไป ไม่จำเพาะหลังละหมาด
-- ช่วงที่นบีขอดุอาอฺในละหมาด - ดุอาอฺอิสติฟตาหฺ, ก่อนรุกูอฺ (กุนูต), เงยจากรุกูอฺ, ขณะรุกูอฺ, ขณะสุญูด, นั่งระหว่างสองสุญูด, หลังตะชะฮุด(ก่อนสลาม)<br />
-- ขอดุอาอฺหลังละหมาดได้ไหม ?
ตามหลักวิชาการศาสนาและแบบฉบับของท่านนบี ﷺ มักจะระบุช่วงเวลาสำคัญที่ส่งเสริมให้มีการขอดุอาอฺในละหมาดไว้ ดังนี้ครับ
1. หลังตักบีรตุลอิหฺรอม (ดุอาอฺอิฟติตะฮฺ): เป็นการขอดุอาอฺเริ่มต้นก่อนเข้าสู่การอ่านซูเราะห์อัลฟาติฮะฮ์
2. ขณะรุกูอฺ: แม้จะเป็นท่าที่ใช้สดุดีความยิ่งใหญ่ของอัลเลาะห์ แต่มีรายงานว่าท่านนบี ﷺ เคยขอดุอาอฺในท่านี้ด้วย
3. ขณะเอียะอฺติดาล (หลังเงยจากรุกูอฺ): หลังจากกล่าว "ร็อบบะนา ละกัลฮัมด์" แล้ว มีดุอาอฺยาวที่ท่านนบีเคยขอในบางครั้ง
4. ขณะสุญูด: เป็นช่วงเวลาที่ บ่าวใกล้ชิดกับพระเจ้ามากที่สุด และท่านนบีเน้นย้ำให้ขอดุอาอฺให้มากในท่านี้
5. ระหว่างสองสุญูด: เช่น การขออภัยโทษ "ร็อบบิฆฟิรลี"
6. หลังตะชะฮุด (อัตตะหิยยาต) ครั้งสุดท้าย: หลังจากศอละวาตท่านนบีแล้ว และ ก่อนที่จะให้สลาม
7. ช่วงกุนูต (ในกรณีที่มีการทำกุนูต): เช่น ในละหมาดวิตร์ หรือกุนูตนาซิละฮ์ก่อนก้มรุกูอฺหรือหลังเอียะอฺติดาล
ท่านนบี ﷺ มักจะขอดุอาอฺ "ในขณะละหมาด" มากกว่าที่จะขอดุอาอฺหลังละหมาดเสร็จแล้ว เพื่อเป็นการสื่อสารกับอัลเลาะห์ในขณะที่กำลังประกอบอิบาดะฮ์โดยตรง
- Printer-friendly version
- Log in to post comments
- 126 views
