- อัลบิรมี 2 ความหมาย 1-มารยาทที่สวยงาม 2-สิ่งที่หัวใจและนัฟซูสงบ
- หัวใจทีทำบาปโดยไม่รู้สึกอึดอัดคือหัวใจตาย
- ความดี - ความชั่ว ; หะล้าล - หะรอม
الحديث السابع والعشرون - หะดีษ 27
عَنِ النَّواسِ بنِ سَمعانِ ، عَنِ النَّبيِّ صلى الله عليه وسلم ، قال : (( البِرُّ حُسْنُ الخُلُقِ ، والإثْمُ : ما حَاكَ في نَفْسِكَ ، وكَرِهْتَ أنْ يَطَّلِعَ عليهِ النَّاسُ )) . رواهُ مسلمٌ .
รายงานจากอันเนาวาส อิบนุซัมอาน ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ ว่า ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า “คุณธรรม(อัลบิรรุ)นั้นคือมารยาทที่ดีงาม ความชั่ว(อัลอิษมฺ)นั้นคือสิ่งที่อึดอัดในใจของท่าน(หมายถึงอันเนาวาส) และท่านไม่ชอบ(รังเกียจ)ที่จะให้คนรู้สิ่งเหล่านั้น” (บันทึกโดยอิมามมุสลิม)
وعَنْ وابِصَةَ بن مَعْبَدٍ قال : أتيتُ رَسُولَ الله ، فقالَ : (( جِئْتَ تَسأَلُ عن البرِّ والإثمِ ؟ )) قُلْتُ : نعَمْ ، قال : (( استَفْتِ قَلْبَكَ ، البرُّ ما اطمأنَّتْ إليهِ النَّفْسُ ، واطمأنَّ إليهِ القلبُ ، والإثمُ ما حَاكَ في النَّفسِ ، وتَردَّدَ في الصَّدْرِ ، وإنْ أفتاكَ النَّاسُ وأَفْتوكَ )) .
และจากวาบิเศาะฮฺ อิบนิมะอฺบัด ว่า ข้าพเจ้าไปหาท่านนบี ﷺ ท่านนบีได้กล่าวกับฉันว่า “ท่านมาถามเรื่องเกี่ยวกับคุณธรรมและความชั่วใช่ไหม”
ฉันตอบว่า “ใช่ครับ”
ท่านนบี ﷺ ตอบว่า “ให้ถามหัวใจของท่าน คุณธรรม(หรือคุณงามความดี)คือสิ่งที่จิตใจนั้นมีความสงบสุข(เมื่อได้ทำแล้ว), หัวใจก็จะมีความสงบ, และความชั่วนั้นคือสิ่งที่อึดอัดในจิตใจ และมันมีการลังเลในหัวใจ(ไม่กล้าเลือกอันหนึ่งอันใดในสองเรื่อง),แม้นว่ามนุษย์นั้นให้คำตอบซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ตาม (แต่หัวใจของเราก็ยังคงลังเลอยู่)"
قال الشيخ - رحمه الله - : حديثٌ حسنٌ رويناه في " مسنَدَي " الإمامين أحمد والدَّارميِّ بإسنادٍ حسنٍ .
อิมามนะวะวียฺ (อัชชัยคฺ ร่อหิมะฮุลลอฮฺ) กล่าวว่า หะดีษนี้เป็นหะดีษหะซัน เราได้รายงานไว้ในมุสนัดอิมามอะหมัดและอิมามอัดดาริมียฺ (อิบนุเราะญับไม่เห็นด้วย แต่เห็นว่ามีสายรายงานอื่นที่แข็งแรงกว่าที่จะมาสนับสนุนสำนวนหะดีษนี้)
https://shamela.ws/book/10443/701
[[تفسير البر وكيف اختلف]] -- "อัลบิร" คืออะไร ?
فحديث النَّوَّاس بن سمعان فسّر النبي - صلى الله عليه وسلم - فيه البرَّ بحسن الخلُق (٣).
وفسّره في حديث وابصةَ وغيرِه بما اطمأنّ إليه القلب والنفس، كما فسّر الحلال بذلك في حديث أبي ثعلبة.
[[للبر معنيان]] -- อัลบิร ใช้ได้ 2 ความหมาย ใน 2 สถานการณ์ - 1- ทำดีกับคนอื่น 2- ทำดีกับอัลลอฮฺ
-----------------------------
https://shamela.ws/book/10443/702#p1
1- ทำดีกับคนอื่น
• أحدهما: باعتبار معاملة الخلق بالإِحْسَانِ إليهم، وربما خُصَّ بالإحسان إلى الوالدين؛ فيقال: بر الوالدين، ويطلق كثيرًا على الإحسان إلى الخلق عموما.
- บางทีศาสนาเอาคำว่า "บิร" มาใช้กับคำศัพท์เฉพาะเช่น บิรรุลวาลิดัยนฺ -- การทำดีกับพ่อแม่
وقد صنَّف ابن المبارك كتابًا سماه: "كتاب البر والصلة" وكذلك في "صحيح البخاري" و "جامع الترمذي": "كتاب البر والصلة"، ويتضمن هذا الكتاب: الإحسانَ إلى الخلق عمومًا، ويقدَّمُ فيه برُّ الوالدين على غيرهما.
- ความดีคือการติดต่อกับผู้อื่น (ในเรื่องที่ดี) กับเครือญาติ เพื่อน ฯลฯ
- ในหนังสือหลายเล่มมีหมวด "อัลบิรริ วัศศิละฮฺ" รวบรวมการทำความดีกับสิ่งที่ถูกสร้างทั้งมวล ซึ่งหัวข้อแรกคือ "บิรรุลวาลิดัยนฺ" ทำดีกับพ่อแม่
• وفي حديث بهز بن حكيم عن أبيه عن جده أنه قال: يا رسول الله! من أبرُّ؟ قال: "أُمَّكَ" قال: ثم من؟ قال: "ثم أباكَ" قال: ثم من؟ قال: "ثم الأقربَ فالأقربَ" (١).
มุอาวิยะฮฺ (ศฮบ) ถามท่านนบีว่า "โอ้ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ข้าพเจ้าควรทำความดีกับใคร ?"
นบีตอบว่า "มารดาของท่าน"
"ถัดจากนั้นล่ะครับ" นบีตอบว่า "บิดาของท่าน"
(ถัดไปคือ) คนที่ใกล้ชิดกว่า (الأقربَ فالأقربَ)
-- เหล่านี้รวมถึง แม่นม, พี่น้องจากการนม(แม่เดียวกัน), ญาติพี่น้อง, แม่ที่ไม่ได้ให้นม, แม่ต่างศาสนิก ฯลฯ
-- พี่น้องร่วมศรัทธา ?
• ومن هذا المعنى قول النبي - صلى الله عليه وسلم -: "الحجُّ المبرور ليسَ له جزاءٌ؛ إلا الجنة" (٢).
- ท่านนบี "ฮัจมับรูร ไม่มีผลตอบแทนนอกจากสวรรค์"
-- "มับรูร - مبرور " รากศัพท์เดียวกับ "อัลบิร"
وفي المسند أنه - صلى الله عليه وسلم -: "سُئِلَ عن برّ الحج فقال: "إطعامُ الطَّعام، وإفشاءُ السلام" (
وفي رواية أخرى قال: "وطيبُ الكلام"
ท่านนบีถูกถามว่า ฮัจมับรูรนั้นคืออะไร ?
ท่านนบีตอบว่า "ให้อาหาร ให้สลาม พูดดี"
(หะดีษนี้สายรายงานฎ่ออีฟนิดนึง) -- แต่เนื้อหาไม่ขัดกับหลักการศาสนา
• وكان ابنُ عمرَ رضي الله عنهما يقول: "البِر شيء هيّن: وَجْهٌ طليقٌ، وكلامٌ ليّنَ" (٥).
อิบนุอุมัร - บิรนั้นเป็นสิ่งที่ง่ายหลือเกิน ใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส,
• وإذا قُرِنَ البرُّ بالتقوى كما في قوله تعالى: {وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَى} (٦).
فقد يكون المراد بالبرّ: معاملةَ الخلق بالإحسان، بالتقوى: معاملة الحق؛ بفعل طاعته، واجتناب محرماته.
وقد يكونُ أريدَ بالبر فعلُ الواجبات، وبالتقوى اجتنابُ المحرمات.
وقوله تعالى: {وَلَا تَعَاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ} (١) قد يراد بالإثم: المعاصي، وبالعدوان: ظلم الخلق، وقد يراد بالإثم ما هو محرَّمٌ في نفسه كالزنا والسرقة، وشُرْبِ الخمر، وبالعدوان تجاوزُ ما أُذِن فيه إلى ما نُهِي عنه، مما جنسه مأذونٌ فيه كقتل من أُبيح قتله لقِصاص، ومن لا يباح، وأخذ زيادة على الواجب من الناس في الزكاة ونحوها، ومجاوزة الحدّ الذي أُمِرَ به (٢) في الحدود، ونحو ذلك.
- ให้ช่วยเหลือกันในการทำความดี อย่าช่วยกันในการทำบาป
- ทำให้ผู้อื่นเจ็บใจ บาป
- ทำดีกับพ่อแม่ด้วยการทำความดี อุทิศผลบุญให้ท่าน เราทำดีท่านก็ได้รับผลบุญด้วย
41.05--------------------------------
[[المعنى الثاني للبر]] - ความหมายที่ 2
----------------------------------
• والمعنى الثاني من معنى البر: أن يُرادَ به فعلُ جميع الطاعات الظاهرة والباطنة،
อัลบิร คือ คือทำความดี(ฏออะฮฺ)ทุกอย่างทั้งปกปิดและเปิดเผยเพื่ออัลลอฮฺ
كقوله تعالى: {وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ أُولَئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ}
2:177 แต่ทว่าคุณธรรมนั้นคือผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และวันปรโลก และศรัทธาต่อมลาอิกะฮ์ ต่อบรรดาคัมภีร์และนะบีทั้งหลาย และบริจาคทรัพย์ทั้งๆ ที่มีความรักในทรัพย์นั้น แก่บรรดาญาติที่สนิทและบรรดาเด็กกำพร้า และแก่บรรดาผู้ยากจนและผู้ที่อยู่ในการเดินทาง และบรรดาผู้ที่มาขอและบริจาคในการไถ่ทาส และเขาได้ดำรงไว้ซึ่งการละหมาด และชำระซะกาต และ(คุณธรรมนั้น) คือบรรดาผู้ที่รักษาสัญญาของพวกเขาโดยครบถ้วน เมื่อพวกเขาได้สัญญาไว้ และบรรดาผู้ที่อดทนไนความทุกข์ยาก และในความเดือดร้อน แลละขณะต่อสู่ในสมรภูมิ ชนเหล่านี้แหละคือผู้ที่พูดจริง และชนเหล่านี้แหละคือผู้ที่มีความยำเกรง
- บริจาคทานเพื่ออัลลอฮฺ (8 จำพวกที่มีสิทธิ์รับซะกาต)
- รักษาสัญญากับผู้คน
- อดทนไม่ว่าอยู่ในสถานะใด
• وقد روي أنّ النبي - صلى الله عليه وسلم - سئل عن الإيمان فتلا هذهِ الآية
ท่านนบีถูกถามว่า "อีมานคืออะไร?" ท่านนบีก็ได้อ่านอายะฮฺนี้
[[اتساع هذا المعنى للبر]]
• فالبرّ بهذا المعنى يَدْخلُ فيه جميعُ الطاعاتِ الباطنةِ كالإيمان بالله، وملائكته، وكتبه، ورسله، والطاعات الظاهرة كإنفاق الأمْوَالِ فيما يحبُه الله، وإقامِ الصلاة، وإيتاءِ الزكاة، والوفاءِ بالعهد، والصبرِ على الأقدار كالمرضِ، والفقرِ، وعلى الطاعاتِ، كالصّبرِ على لقاءِ العدُوِّ.
----------------
คุณธรรม(อัลบิรรุ)นั้นคือมารยาทที่ดีงาม
----------------
• وقد يكون جواب النبي - صلى الله عليه وسلم - في حديث النوَّاس شاملًا لهذه الخصال كُلِّها؛ لأن حُسْنَ الخلق قد يُرادُ به التخلّقُ بأخلاق الشريعة، والتأدُّبُ بآداب الله التي أَدّبَ بها عبادَه في كتابه. كما قال تعالى لرسوله - صلى الله عليه وسلم -: {وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ} (١)
وقالت عائشةُ رضي الله عنها: "كان خُلُقُهُ - صلى الله عليه وسلم - القرآن" (٢).
รายงานจากอันเนาวาส อิบนุซัมอาน ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ ว่า ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า “คุณธรรม(อัลบิรรุ)นั้นคือมารยาทที่ดีงาม ความชั่ว(อัลอิษมฺ)นั้นคือสิ่งที่อึดอัดในใจของท่าน(หมายถึงอันเนาวาส) และท่านไม่ชอบ(รังเกียจ)ที่จะให้คนรู้สิ่งเหล่านั้น” (บันทึกโดยอิมามมุสลิม)
- มารยาทของท่านนบีคืออัลกุรอาน
يعني أنه يتأدب بآدابه ، فيفعل أوامره ، ويتجنب نواهيه ، فصار العمل بالقرآن له خلقا كالجبلة والطبيعة لا يفارقه ، وهذا أحسن الأخلاق وأشرفها وأجملها .
-----------------
อุละมาอฺบอกว่า ศาสนาทั้งหมดคือมารยาท
----------------
وقد قيل : إن الدين كله خلق . وأما في حديث وابصة ، فقال : البر ما اطمأن إليه القلب ، واطمأنت إليه النفس وفي رواية : ما انشرح إليه الصدر ، وفسر الحلال بنحو ذلك في حديث أبي ثعلبة وغيره ، وهذا يدل على أن الله فطر عباده على معرفة الحق ، والسكون إليه وقبوله ، وركز في الطباع محبة ذلك ، والنفور عن ضده .
- สังคมที่คนอึดอัดเมื่อจะทำความดี
- อัลลอฮฺกำหนดธรรมชาติของมนุษย์ให้ลำเอียงไปสู่สัจธรรม ให้ยอมรับกับความจริง ปลูกฝังให้รักความจริง รังเกียจสิ่งที่ตรงข้ามกับความจริง -- แต่กิเลสและสภาพแวดล้อมจะกีดกั้นมนุษย์จากความจริง(สัจธรรม) บางคนรู้ความจริง แต่ไม่ยอมรับเพราะเห็นแก่ผลประโยชน์ดุนยา
- Printer-friendly version
- Log in to post comments
- 188 views
