จบกิตาบุลอิลมฺ//
50- ความละอายในการศึกษา (ดีหรือไม่ดี),
51- ผู้มีความละอายที่จะถาม จึงส่งคนไปถาม,
52- การให้ความรู้และฟัตวาที่มัสญิด (ทำได้หรือไม่?),
53 - ผู้ที่ตอบมากกว่าที่ถามมา

"ได้ถูกอนุมัติแก่พวกเจ้า ซึ่งสัตว์ล่าในทะเลและอาหารจากทะเล ทั้งนี้เพื่อเป็นสิ่งอำนวยประโยชน์แก่พวกเจ้า และแก่บรรดาผู้เดินทาง และได้ถูกห้ามแก่พวกเจ้า...", เสียงมนุษย์กับเสียงดนตรี, หุดาอฺ, เสียงของนบีดาวู้ด,

"ผู้ศรัทธาทั้งหลาย! จงอย่าฆ่าสัตว์ล่าในขณะที่พวกเจ้ากำลังครองอิห์รอมอยู่ และผู้ใดในหมู่พวกเจ้าได้ฆ่ามันโดยเจตนาแล้วไซร้ การชดเชยก็คือ ชนิดเดียวกับที่ถูกฆ่า (จากปศุสัตว์)..."

"ผู้ศรัทธาทั้งหลาย! แน่นอนอัลลอฮ์จะทรงทดสอบพวกเจ้าด้วยสิ่งหนึ่ง", บททดสอบในขณะครองเอียะหฺรอม,หญ้าฝรั่น,ทุกบททดสอบมีเพื่อให้เรานึกถึงวันกิยามะฮฺ,

“มนุษย์ทั้งหมดเป็นบริษัทเดียว (ถือสิทธิ์ร่วมกัน,เป็นหุ้นส่วนกัน) ใน 3 สิ่งคือ น้ำ ไฟ และพืชผลต่างๆ (ไม่ว่าจะเป็นพืชสาธารณะหรือส่วนตัว ถ้ากินนิดหน่อยไม่เสียหาย)”
- การนิยาม "ความเสียหาย" ที่แตกต่างจากหลักการอิสลามในสังคมปัจจุบัน
- การออกห่างจากความขัดแย้ง…

มุสลิมต้องเสียสละเพื่ออัลลอฮฺตะอาลา, ครอบครัวตัวอย่างสำหรับผู้ศรัทธา, ความเป็นมาของการเชือดกุรบาน, การทำฮัจญ์ตามแบบอย่างนบีอิบรอฮีม,กาเรเสียสละคือดวงวิญญาณของชีวิตมุสลิม มุสลิมอยู่ในโลกนี้ไม่ยอมเสียสละเพื่ออัลลอฮฺตะอาลา ไม่ใช่มุสลิม..., มุสลิมต้องทำให้ว่าชีวิตของเขาเป็ฯชีวิตแห่งการเสียสละ…